Ziele

OPIS: Podagrycznik zwany jest również kozią stopką. Jest on jednym z najbardziej uciążliwych i trudnych do wyplenienia chwastów. Piekielnie żywotny i błyskawicznie się namnażający podagrycznik od wieków traktowany był przez ludzi jako wróg pożytecznych upraw. Jest rośliną rozpowszechniona w całej Europie i Ameryce Północnej. W Polsce rośnie masowo w wilgotnych miejscach, w cienistych lasach liściastych, zaroślach, na łąkach i przy drogach. Surowcem jest ziele podagrycznika, rzadziej używane są korzenie i kłącza.

OPIS: Aerva lanata jest z rodziny Amaranthaceae z rodzaju Aerva, pochodzącym z Azji oraz Afryki. A. lanata jest pospolitym chwastem, który rośnie dziko na równinach Indii. Korzeń ma aromat podobny do kamfory. Jest to jedna z roślin zawartych w Dasapushpam, dziesięciu świętych kwiatach Kerali. Jest to roślina jednoroczna z rozgałęzionym, nieco zdrewniałym systemem korzeniowym. Łodygi są przeważnie rozbiegające się i rozprzestrzeniają się szeroko, czasem nawet na 1,8 m długości. Okres kwitnienia trwa od maja do października.

OPIS: Aerva lanata jest z rodziny Amaranthaceae z rodzaju Aerva, pochodzącym z Azji oraz Afryki. A. lanata jest pospolitym chwastem, który rośnie dziko na równinach Indii. Korzeń ma aromat podobny do kamfory. Jest to jedna z roślin zawartych w Dasapushpam, dziesięciu świętych kwiatach Kerali. Jest to roślina jednoroczna z rozgałęzionym, nieco zdrewniałym systemem korzeniowym. Łodygi są przeważnie rozbiegające się i rozprzestrzeniają się szeroko, czasem nawet na 1,8 m długości. Okres kwitnienia trwa od maja do października.

OPIS: Aerva lanata jest z rodziny Amaranthaceae z rodzaju Aerva, pochodzącym z Azji oraz Afryki. A. lanata jest pospolitym chwastem, który rośnie dziko na równinach Indii. Korzeń ma aromat podobny do kamfory. Jest to jedna z roślin zawartych w Dasapushpam, dziesięciu świętych kwiatach Kerali. Jest to roślina jednoroczna z rozgałęzionym, nieco zdrewniałym systemem korzeniowym. Łodygi są przeważnie rozbiegające się i rozprzestrzeniają się szeroko, czasem nawet na 1,8 m długości. Okres kwitnienia trwa od maja do października.

OPIS: Aerva lanata jest z rodziny Amaranthaceae z rodzaju Aerva, pochodzącym z Azji oraz Afryki. A. lanata jest pospolitym chwastem, który rośnie dziko na równinach Indii. Korzeń ma aromat podobny do kamfory. Jest to jedna z roślin zawartych w Dasapushpam, dziesięciu świętych kwiatach Kerali. Jest to roślina jednoroczna z rozgałęzionym, nieco zdrewniałym systemem korzeniowym. Łodygi są przeważnie rozbiegające się i rozprzestrzeniają się szeroko, czasem nawet na 1,8 m długości. Okres kwitnienia trwa od maja do października.

Występuje w stanie naturalnym w Europie, w północnej części Afryki i Azji. W Polsce spotykany pospolicie na nizinach, na słonecznych, suchych i piaszczystych stanowiskach — na nieużytkach, ugorach i przy drogach. Jest to mała, niepozorna roślina, jedno- lub dwuletnia, o silnie rozgałęzionych, koliście ścielących się gładkich łodygach, długości do 15 cm. Surowcem jest ziele połonicznika, tj. niezdrewniałe zielone części pędów, zebrane w początkowym okresie kwitnienia. Surowiec pachnie suszonym sianem, ma lekko drapiący, słonawy smak.

Występuje w stanie naturalnym w Europie, w północnej części Afryki i Azji. W Polsce spotykany pospolicie na nizinach, na słonecznych, suchych i piaszczystych stanowiskach — na nieużytkach, ugorach i przy drogach. Jest to mała, niepozorna roślina, jedno- lub dwuletnia, o silnie rozgałęzionych, koliście ścielących się gładkich łodygach, długości do 15 cm. Surowcem jest ziele połonicznika, tj. niezdrewniałe zielone części pędów, zebrane w początkowym okresie kwitnienia. Surowiec pachnie suszonym sianem, ma lekko drapiący, słonawy smak.

Występuje w stanie naturalnym w Europie, w północnej części Afryki i Azji. W Polsce spotykany pospolicie na nizinach, na słonecznych, suchych i piaszczystych stanowiskach — na nieużytkach, ugorach i przy drogach. Jest to mała, niepozorna roślina, jedno- lub dwuletnia, o silnie rozgałęzionych, koliście ścielących się gładkich łodygach, długości do 15 cm. Surowcem jest ziele połonicznika, tj. niezdrewniałe zielone części pędów, zebrane w początkowym okresie kwitnienia. Surowiec pachnie suszonym sianem, ma lekko drapiący, słonawy smak.

Występuje w stanie naturalnym w Europie, w północnej części Afryki i Azji. W Polsce spotykany pospolicie na nizinach, na słonecznych, suchych i piaszczystych stanowiskach — na nieużytkach, ugorach i przy drogach. Jest to mała, niepozorna roślina, jedno- lub dwuletnia, o silnie rozgałęzionych, koliście ścielących się gładkich łodygach, długości do 15 cm. Surowcem jest ziele połonicznika, tj. niezdrewniałe zielone części pędów, zebrane w początkowym okresie kwitnienia. Surowiec pachnie suszonym sianem, ma lekko drapiący, słonawy smak.

OPIS: Gatunek grzybów należący do rodziny tarczownicowatych (Parmeliaceae). Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów. Tworzy krzaczkowato-listkowatą i sztywną plechę bez wyraźnego przyczepu do podłoża. Ma postać kępek o wysokości do 8 cm. Jest to plecha heteromeryczna z glonami protokokkoidalnymi. Odcinki plechy mają nieregularne i zmienne kształty i szerokość 3-10(30) mm. Są niemal płaskie lub nieco tylko rynienkowate, nieregularnie rozgałęzione i zaopatrzone w liczne kolcowate wyrostki. Końce odcinków są poszerzone i nieco odgięte do tyłu. Górna powierzchnia plechy w zależności od warunków bytowania ma barwę brunatnozieloną lub brunatną, w dolnej części czerwono nabiegłą. Dolna powierzchnia jest jaśniejsza i są na niej liczne i dość równomiernie rozmieszczone białe pseudocyfelle.

OPIS: Gatunek grzybów należący do rodziny tarczownicowatych (Parmeliaceae). Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów. Tworzy krzaczkowato-listkowatą i sztywną plechę bez wyraźnego przyczepu do podłoża. Ma postać kępek o wysokości do 8 cm. Jest to plecha heteromeryczna z glonami protokokkoidalnymi. Odcinki plechy mają nieregularne i zmienne kształty i szerokość 3-10(30) mm. Są niemal płaskie lub nieco tylko rynienkowate, nieregularnie rozgałęzione i zaopatrzone w liczne kolcowate wyrostki. Końce odcinków są poszerzone i nieco odgięte do tyłu. Górna powierzchnia plechy w zależności od warunków bytowania ma barwę brunatnozieloną lub brunatną, w dolnej części czerwono nabiegłą. Dolna powierzchnia jest jaśniejsza i są na niej liczne i dość równomiernie rozmieszczone białe pseudocyfelle.

OPIS: Gatunek grzybów należący do rodziny tarczownicowatych (Parmeliaceae). Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów. Tworzy krzaczkowato-listkowatą i sztywną plechę bez wyraźnego przyczepu do podłoża. Ma postać kępek o wysokości do 8 cm. Jest to plecha heteromeryczna z glonami protokokkoidalnymi. Odcinki plechy mają nieregularne i zmienne kształty i szerokość 3-10(30) mm. Są niemal płaskie lub nieco tylko rynienkowate, nieregularnie rozgałęzione i zaopatrzone w liczne kolcowate wyrostki. Końce odcinków są poszerzone i nieco odgięte do tyłu. Górna powierzchnia plechy w zależności od warunków bytowania ma barwę brunatnozieloną lub brunatną, w dolnej części czerwono nabiegłą. Dolna powierzchnia jest jaśniejsza i są na niej liczne i dość równomiernie rozmieszczone białe pseudocyfelle.

OPIS: Gatunek grzybów należący do rodziny tarczownicowatych (Parmeliaceae). Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów. Tworzy krzaczkowato-listkowatą i sztywną plechę bez wyraźnego przyczepu do podłoża. Ma postać kępek o wysokości do 8 cm. Jest to plecha heteromeryczna z glonami protokokkoidalnymi. Odcinki plechy mają nieregularne i zmienne kształty i szerokość 3-10(30) mm. Są niemal płaskie lub nieco tylko rynienkowate, nieregularnie rozgałęzione i zaopatrzone w liczne kolcowate wyrostki. Końce odcinków są poszerzone i nieco odgięte do tyłu. Górna powierzchnia plechy w zależności od warunków bytowania ma barwę brunatnozieloną lub brunatną, w dolnej części czerwono nabiegłą. Dolna powierzchnia jest jaśniejsza i są na niej liczne i dość równomiernie rozmieszczone białe pseudocyfelle.

OPIS: Gatunek rośliny należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w Europie i północnej części Azji. W Polsce jest bardzo pospolity na terenie całego kraju. W naturze najczęściej można go spotkać na brzegach pól, na nieużytkach, na widnych, leśnych polanach, na porębach, na stanowiskach ruderalnych i na poboczach, natomiast na terenach uprawnych pojawia się głównie w kukurydzy, zbożach (szczególnie jarych), roślinach okopowych, lnie i w sadach.

OPIS: Gatunek rośliny należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w Europie i północnej części Azji. W Polsce jest bardzo pospolity na terenie całego kraju. W naturze najczęściej można go spotkać na brzegach pól, na nieużytkach, na widnych, leśnych polanach, na porębach, na stanowiskach ruderalnych i na poboczach, natomiast na terenach uprawnych pojawia się głównie w kukurydzy, zbożach (szczególnie jarych), roślinach okopowych, lnie i w sadach.

OPIS: Gatunek rośliny należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w Europie i północnej części Azji. W Polsce jest bardzo pospolity na terenie całego kraju. W naturze najczęściej można go spotkać na brzegach pól, na nieużytkach, na widnych, leśnych polanach, na porębach, na stanowiskach ruderalnych i na poboczach, natomiast na terenach uprawnych pojawia się głównie w kukurydzy, zbożach (szczególnie jarych), roślinach okopowych, lnie i w sadach.

OPIS: Prawoślaz należy do rodziny Malvaceae. Jego wszechstronne działanie lecznicze znano już w starożytności. 

OPIS: Prawoślaz należy do rodziny Malvaceae. 

OPIS: Prawoślaz należy do rodziny Malvaceae. 

OPIS: Prawoślaz należy do rodziny Malvaceae. 

Przetacznik występuje w europie oraz wielu regionach Polski w lasach, na zrębach, wzdłuż żywopłotów. 

Przetacznik występuje w europie oraz wielu regionach Polski w lasach, na zrębach, wzdłuż żywopłotów. 

Przetacznik występuje w europie oraz wielu regionach Polski w lasach, na zrębach, wzdłuż żywopłotów. 

Przetacznik występuje w europie oraz wielu regionach Polski w lasach, na zrębach, wzdłuż żywopłotów. 

OPIS: Przytulia czepna  to roślina wieloletnia ( w ostre zimy wymarza). Łodyga czterokanciasta, rozgałęziona, leżąca lub wspinająca się, zadzierzysta (cała roślina czepia się ubrania, a nawet skóry). Roślina pospolita; występuje często masowo; rośnie nad rzekami, w lasach, na zaniedbanych grządkach, w sadach, w zaroślach, na polanach; lubi gleby wilgotne, azotowe i przepuszczalne.

OPIS: Przytulia czepna  to roślina wieloletnia ( w ostre zimy wymarza). Łodyga czterokanciasta, rozgałęziona, leżąca lub wspinająca się, zadzierzysta (cała roślina czepia się ubrania, a nawet skóry). Roślina pospolita; występuje często masowo; rośnie nad rzekami, w lasach, na zaniedbanych grządkach, w sadach, w zaroślach, na polanach; lubi gleby wilgotne, azotowe i przepuszczalne.

OPIS: Przytulia czepna  to roślina wieloletnia ( w ostre zimy wymarza). Łodyga czterokanciasta, rozgałęziona, leżąca lub wspinająca się, zadzierzysta (cała roślina czepia się ubrania, a nawet skóry). Roślina pospolita; występuje często masowo; rośnie nad rzekami, w lasach, na zaniedbanych grządkach, w sadach, w zaroślach, na polanach; lubi gleby wilgotne, azotowe i przepuszczalne.

OPIS:Przywrotnik występuje dość powszechnie, najczęściej na łąkach, w wilgotnych lasach o trawiastym poszyciu, przy leśnych ścieżkach, na nasypach i przydrożach. Wymaga gleb pulchnych, głębokich, trochę podmokłych, dobrze znosi gleby gliniaste, a źle wapień. Nazwy ludowe: nawrotnik (Podlasie), gwiazdosz (Sandomierskie), gojnik (Krakowskie), gęsi ślad lub gęsie łapki (Kieleckie), lwia łapa (Pomorze). Przywrotnik jest uważany za roślinę żeńską, poświęconą Wenus (w chrześcijaństwie – Marii) i związaną z żywiołami Wody i Ziemi. Jest używany do wzmacniania zaklęć związanych z urodą, płodnością, wszelkich działań kobiecych i w regulacji cyklu miesięcznego.

OPIS:Przywrotnik występuje dość powszechnie, najczęściej na łąkach, w wilgotnych lasach o trawiastym poszyciu, przy leśnych ścieżkach, na nasypach i przydrożach. Wymaga gleb pulchnych, głębokich, trochę podmokłych, dobrze znosi gleby gliniaste, a źle wapień. Nazwy ludowe: nawrotnik (Podlasie), gwiazdosz (Sandomierskie), gojnik (Krakowskie), gęsi ślad lub gęsie łapki (Kieleckie), lwia łapa (Pomorze). Przywrotnik jest uważany za roślinę żeńską, poświęconą Wenus (w chrześcijaństwie – Marii) i związaną z żywiołami Wody i Ziemi. Jest używany do wzmacniania zaklęć związanych z urodą, płodnością, wszelkich działań kobiecych i w regulacji cyklu miesięcznego.

OPIS:Przywrotnik występuje dość powszechnie, najczęściej na łąkach, w wilgotnych lasach o trawiastym poszyciu, przy leśnych ścieżkach, na nasypach i przydrożach. Wymaga gleb pulchnych, głębokich, trochę podmokłych, dobrze znosi gleby gliniaste, a źle wapień. Nazwy ludowe: nawrotnik (Podlasie), gwiazdosz (Sandomierskie), gojnik (Krakowskie), gęsi ślad lub gęsie łapki (Kieleckie), lwia łapa (Pomorze). Przywrotnik jest uważany za roślinę żeńską, poświęconą Wenus (w chrześcijaństwie – Marii) i związaną z żywiołami Wody i Ziemi. Jest używany do wzmacniania zaklęć związanych z urodą, płodnością, wszelkich działań kobiecych i w regulacji cyklu miesięcznego.